چگونه بفهمیم فلش بوتیبل شده است؟ ۶ روش بررسی فلش بوتیبل

برای نصب ویندوز یا لینوکس از طریق فلش، ابتدا باید مطمئن شوید که سیستم می‌تواند از روی آن راه‌اندازی شود. وجود فایل‌های نصب روی حافظه USB به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که فلش بوتیبل است. برای بررسی این موضوع، چند روش در ویندوز وجود دارد که هرکدام اطلاعات متفاوتی در اختیارتان قرار می‌دهند.

در این راهنما یاد می‌گیرید چطور بوتیبل بودن فلش را بررسی کنید، یک فلش بوتیبل جدید بسازید و پس از پایان نصب سیستم‌عامل، حافظه USB را به حالت معمولی برگردانید.

فلش بوتیبل چیست و چه کاربردی دارد؟

فلش بوتیبل حافظه USB است که فایل‌ها و ساختار لازم برای راه‌اندازی کامپیوتر را در خود دارد. برخلاف یک فلش معمولی، سیستم می‌تواند پیش از بارگذاری ویندوز نصب‌شده روی هارد، از طریق این حافظه وارد محیط نصب یا بازیابی سیستم‌عامل شود.

از فلش بوتیبل برای نصب ویندوز، اجرای نسخه زنده لینوکس، بازیابی سیستم و استفاده از ابزارهای عیب‌یابی استفاده می‌شود. برای ساخت این نوع حافظه، تنها انتقال فایل ISO کافی نیست؛ باید ساختار راه‌اندازی فلش هم با حالت بوت کامپیوتر سازگار باشد.

چگونه بفهمیم فلش بوتیبل شده است؟

برای تشخیص بوتیبل بودن فلش در ویندوز، هم می‌توانید اطلاعات حافظه را بررسی کنید و هم عملکرد آن را هنگام راه‌اندازی کامپیوتر آزمایش کنید. ابزارهای داخلی ویندوز بیشتر برای مشاهده وضعیت دیسک و پارتیشن‌ها کاربرد دارند؛ اما برای اطمینان از بوتیبل بودن، بهتر است فلش را مستقیماً از طریق Boot Menu اجرا کنید.

۱. تست بوتیبل بودن فلش از طریق BIOS یا UEFI

مطمئن‌ترین راه برای بررسی فلش بوتیبل، اجرای آن هنگام روشن شدن کامپیوتر است. با این روش مشخص می‌شود که سیستم می‌تواند فایل‌های راه‌انداز فلش را در حالت بوت انتخاب‌شده اجرا کند یا خیر. برای انجام آزمایش، فلش را به کامپیوتر متصل کنید و مراحل زیر را دنبال کنید:

1. سیستم را Restart کنید.
2. هنگام نمایش لوگوی سازنده، کلید مخصوص Boot Menu را چند بار فشار دهید. این کلید بسته به مدل لپ‌تاپ یا مادربرد معمولا F12، F11، F9 یا Esc است.
3. در فهرست دستگاه‌های قابل بوت، نام فلش USB را پیدا کنید.
4. اگر قصد بوت در حالت UEFI را دارید، گزینه‌ای را انتخاب کنید که با عبارت UEFI مشخص شده است.
5. کلید Enter را بزنید و منتظر ظاهر شدن صفحه راه‌اندازی سیستم‌عامل بمانید.

اگر صفحه Windows Setup یا منوی نصب لینوکس نمایش داده شد، فلش در حالت انتخاب‌شده بوت شده است. برای پایان آزمایش نیازی به ادامه نصب ندارید و می‌توانید از محیط نصب خارج شوید.

اگر فلش در Boot Menu نمایش داده نمی‌شود، وارد تنظیمات BIOS یا UEFI شوید و بخش Boot Priority را بررسی کنید. در این قسمت می‌توانید فلش را موقتاً در اولویت راه‌اندازی قرار دهید. پس از آزمایش، ترتیب قبلی بوت را بازگردانید.

۲. بررسی فلش بوتیبل با نرم‌افزار MobaLiveCD

نرم‌افزار MobaLiveCD امکان آزمایش راه‌اندازی فلش را بدون ریستارت کردن کامپیوتر فراهم می‌کند. این برنامه از شبیه‌ساز QEMU استفاده می‌کند و برای بررسی اولیه بعضی فلش‌های بوتیبل، به‌ویژه حافظه‌هایی که برای راه‌اندازی در حالت BIOS آماده شده‌اند، کاربرد دارد.

برای تست فلش بوتیبل با MobaLiveCD، مراحل زیر را انجام دهید:

1. نرم‌افزار MobaLiveCD را دانلود کنید.
2. روی فایل اجرایی برنامه راست‌کلیک کرده و گزینه Run as administrator را انتخاب کنید.
3. در پنجره اصلی روی Run the LiveUSB کلیک کنید.
4. فلش موردنظر را از فهرست حافظه‌های متصل انتخاب کرده و روی OK بزنید.
5. اگر برنامه برای ایجاد هارد مجازی درخواست تأیید کرد، گزینه No را انتخاب کنید.
6. صفحه شبیه‌ساز را بررسی کنید تا ببینید فایل‌های راه‌انداز فلش اجرا می‌شوند یا خیر.

در صورت اجرای موفق، صفحه بوت یا منوی سیستم‌عامل در محیط شبیه‌سازی ظاهر می‌شود. توجه داشته باشید که MobaLiveCD ابزار قدیمی‌تری است و نتیجه آن برای بررسی همه فلش‌های مبتنی بر UEFI قابل‌اتکا نیست. اگر فلش در این برنامه اجرا نشد، نتیجه قطعی نگیرید و آزمایش را از طریق Boot Menu انجام دهید.

۳. بررسی فایل‌های فلش بوتیبل از طریق File Explorer

یکی از راه‌های بررسی اولیه فلش، مشاهده فایل‌ها و پوشه‌های موجود روی آن است. این روش به شما کمک می‌کند تفاوت بین یک حافظه حاوی فایل ISO و فلشی که فایل‌های نصب روی آن آماده شده‌اند را تشخیص دهید.

برای بررسی فلش بوتیبل ویندوز، وارد File Explorer شوید، درایو USB را باز کنید و به دنبال فایل‌ها و پوشه‌های زیر بگردید:

• boot و bootmgr: از فایل‌ها و پوشه‌های مرتبط با راه‌اندازی ویندوز
• efi: محل قرارگیری فایل‌های راه‌انداز UEFI
• sources: پوشه حاوی فایل‌های نصب ویندوز
• setup.exe: فایل اجرای برنامه نصب ویندوز

در فلش نصب معمولی ویندوز ۶۴ بیتی، وجود مسیر EFI\BOOT\BOOTX64.EFI نیز یکی از نشانه‌های آماده بودن فایل‌های راه‌انداز UEFI است.

اگر فقط یک فایل ISO روی فلش معمولی کپی کرده‌اید، وجود همان فایل به معنای بوتیبل شدن حافظه نیست. البته ابزارهایی مانند Ventoy از ساختار متفاوتی استفاده می‌کنند و اجازه می‌دهند فایل‌های ISO را مستقیماً روی فلش آماده‌شده قرار دهید.

سرویس لپ تاپ

۴. تشخیص فلش بوتیبل از طریق Disk Management

ابزار Disk Management برای مشاهده ساختار پارتیشن‌بندی و وضعیت حافظه‌های متصل به ویندوز کاربرد دارد. در این بخش می‌توانید نوع پارتیشن‌بندی فلش را بررسی کنید و ببینید آیا پارتیشن موردنظر در حالت Active قرار دارد یا خیر. برای مشاهده مشخصات فلش، مراحل زیر را انجام دهید:

1. کلیدهای Win + X را فشار دهید.
2. گزینه Disk Management را انتخاب کنید.
3. در قسمت پایین پنجره، فلش را از روی ظرفیت و شماره دیسک شناسایی کنید.
4. روی بخش سمت چپ دیسک موردنظر راست‌کلیک کرده و Properties را باز کنید.
5. وارد تب Volumes شوید و مقدار Partition style را بررسی کنید.
6. اگر اطلاعات نمایش داده نمی‌شود، روی Populate کلیک کنید.

در مقابل Partition style یکی از دو عبارت MBR یا GPT را مشاهده خواهید کرد. این مشخصه نوع ساختار پارتیشن‌بندی فلش را نشان می‌دهد و به‌تنهایی نشانه بوتیبل بودن نیست.

بررسی وضعیت Active در Disk Management

در فلش‌هایی که با ساختار MBR برای بوت Legacy BIOS آماده شده‌اند، وضعیت Active می‌تواند یکی از نشانه‌های پیکربندی پارتیشن راه‌انداز باشد.

در پنجره Disk Management به ستون Status یا مشخصات پارتیشن در نمای گرافیکی توجه کنید. اگر عبارت Active در وضعیت پارتیشن درج شده باشد، آن پارتیشن برای راه‌اندازی در حالت BIOS علامت‌گذاری شده است.

البته Active بودن تضمین نمی‌کند که فایل‌های بوت داخل پارتیشن وجود دارند یا سالم هستند. در سیستم‌های UEFI نیز راه‌اندازی معمولا از طریق فایل‌های پارتیشن EFI انجام می‌شود و به Active بودن پارتیشن وابسته نیست.

بنابراین از Disk Management برای بررسی ساختار فلش استفاده کنید، نه تأیید قطعی بوتیبل بودن آن.

۵. بررسی وضعیت فلش با Command Prompt و DiskPart

با ابزار DiskPart می‌توانید اطلاعات دیسک‌ها و پارتیشن‌های متصل به کامپیوتر را مشاهده کنید. این روش برای شناسایی حافظه USB، بررسی ظرفیت و پیدا کردن پارتیشن‌های آن کاربرد دارد. برای بررسی فلش، Command Prompt را با دسترسی Administrator باز کنید و ابتدا دستور زیر را وارد کنید:

diskpart

سپس برای مشاهده فهرست دیسک‌ها، دستور زیر را اجرا کنید:

list disk

در خروجی، ظرفیت دیسک‌ها را بررسی کنید و شماره مربوط به فلش USB را پیدا کنید. برای مثال، اگر فلش با عنوان Disk 2 نمایش داده می‌شود، دستور مقابل را وارد کنید: select disk 2 (عدد ۲ در این دستور فقط یک مثال است و باید آن را با شماره واقعی فلش جایگزین کنید.)

اکنون برای مشاهده مشخصات حافظه و پارتیشن‌های آن، دستورات زیر را به‌ترتیب اجرا کنید:

1. detail disk
2. list partition
3. در این قسمت می‌توانید وضعیت شناسایی فلش و تعداد پارتیشن‌های آن را بررسی کنید.

اگر در خروجی list disk عبارت Online نمایش داده شد، به این معناست که دیسک در دسترس ویندوز قرار دارد. عبارت No Media همراه با ظرفیت صفر نیز نشان می‌دهد که ویندوز رسانه ذخیره‌سازی قابل‌دسترسی تشخیص نداده است؛ این وضعیت نشانه بوتیبل بودن نیست. پس از بررسی، دستور exit را وارد کنید تا از DiskPart خارج شوید.

توجه داشته باشید که برای تشخیص بوتیبل بودن، نیازی به اجرای دستورات clean، format یا active ندارید. این دستورات ساختار دیسک را تغییر می‌دهند و انتخاب اشتباه حافظه می‌تواند به حذف اطلاعات منجر شود.

بیشتر بخوانید:  علت خاموش شدن لپ‌تاپ ایسوس چیست؟

۶. بررسی فلش بوتیبل از طریق Windows PowerShell

Windows PowerShell امکان مشاهده اطلاعات حافظه USB را از طریق دستورهای متنی فراهم می‌کند. با این ابزار می‌توانید نوع پارتیشن‌بندی و وضعیت سلامت گزارش‌شده فلش را بررسی کنید، بدون آنکه تنظیمات آن را تغییر دهید.

برای شروع، فلش را به کامپیوتر متصل کنید. سپس روی Start راست‌کلیک کرده و Windows PowerShell یا Terminal را باز کرده و دستور مقابل را وارد کنید: Get-Disk

این دستور فهرست دیسک‌های شناسایی‌شده در ویندوز را نمایش می‌دهد. برای مشاهده اطلاعات حافظه‌های USB، از دستور زیر می‌توانید استفاده کنید که چند مشخصه در اختیارتان قرار می‌دهد:

Get-Disk | Where-Object BusType -eq ‘USB’ | Format-Table Number,FriendlyName,PartitionStyle,HealthStatus,OperationalStatus

عبارت Healthy در ستون HealthStatus نشان می‌دهد ویندوز وضعیت سلامت دیسک را عادی گزارش کرده است. عبارت Online در ستون OperationalStatus نیز به در دسترس بودن حافظه اشاره دارد.

این دو وضعیت به معنای سالم بودن تمام فایل‌های بوت یا بوتیبل بودن فلش نیستند. برای بررسی اجرای فایل‌های راه‌انداز، همچنان باید از Boot Menu کمک بگیرید.

سرویس تعمیر لپ تاپ

چگونه فلش را بوتیبل کنیم؟

برای ساخت فلش بوتیبل، به یک حافظه USB با ظرفیت مناسب و فایل نصب سیستم‌عامل نیاز دارید. اگر قصد نصب ویندوز دارید، معمولا فلش ۸ گیگابایتی یا بیشتر انتخاب مناسبی است. فایل ISO را هم متناسب با نسخه سیستم‌عامل موردنظر تهیه کنید.

ساخت فلش بوتیبل از طریق نرم‌افزار Rufus یکی از روش‌های کاربردی در ویندوز است. این برنامه علاوه بر انتقال فایل‌های نصب، ساختار پارتیشن‌بندی و تنظیمات راه‌اندازی فلش را آماده می‌کند. پیش از شروع، اطلاعات مهم فلش را به حافظه دیگری انتقال دهید؛ چون Rufus هنگام آماده‌سازی حافظه، پارتیشن‌های قبلی و اطلاعات آن را حذف می‌کند.

ساخت فلش بوتیبل ویندوز با نرم‌افزار Rufus

برای ساخت فلش نصب ویندوز با Rufus، ابتدا فایل ISO ویندوز را دانلود و نرم‌افزار را از وب‌سایت رسمی آن دریافت کنید. Rufus نسخه قابل‌اجرایی دارد که بدون طی کردن مراحل نصب معمول برنامه‌ها هم اجرا می‌شود.

بعد از اتصال فلش به کامپیوتر، مراحل زیر را انجام دهید:

1. نرم‌افزار Rufus را باز کنید.
2. از قسمت Device، فلش USB موردنظر را انتخاب کنید.
3. در بخش Boot selection، گزینه Disk or ISO image را قرار دهید.
4. روی SELECT کلیک کرده و فایل ISO ویندوز را انتخاب کنید.
5. در قسمت Image option، گزینه Standard Windows installation را انتخاب کنید.
6. از بخش Partition scheme، ساختار MBR یا GPT را متناسب با کامپیوتر مقصد تعیین کنید.
7. مقدار Target system را بررسی کنید تا با حالت بوت سیستم هماهنگ باشد.
8. تنظیمات File system را بدون دلیل تغییر ندهید و مقدار پیشنهادی Rufus را نگه دارید.
9. روی START بزنید و پیام حذف اطلاعات فلش را تایید کنید.

اگر پس از زدن START پنجره Windows User Experience نمایش داده شد، گزینه‌های موردنیاز را بررسی کرده و تنظیمات دلخواه را تایید کنید.

با نمایش عبارت READY در نوار وضعیت Rufus، عملیات آماده‌سازی فلش به پایان رسیده است. حالا می‌توانید از طریق Boot Menu بررسی کنید که کامپیوتر فایل‌های نصب ویندوز را از روی فلش اجرا می‌کند یا خیر.

تفاوت تنظیمات MBR و GPT در ساخت فلش بوتیبل

انتخاب MBR یا GPT باید براساس حالت راه‌اندازی کامپیوتر مقصد انجام شود. در Rufus، این انتخاب مشخص می‌کند که فلش برای بوت در چه محیطی آماده شود.

اگر نمی‌دانید ویندوز فعلی کامپیوتر با چه حالتی اجرا شده است، کلیدهای Win + R را فشار دهید، عبارت msinfo32 را وارد کنید و در پنجره System Information مقدار BIOS Mode را بخوانید. نمایش UEFI یا Legacy در این بخش، حالت راه‌اندازی ویندوز فعلی را مشخص می‌کند.

البته اگر فلش بوتیبل را برای نصب سیستم‌عامل روی کامپیوتر دیگری آماده می‌کنید، باید تنظیمات همان دستگاه مقصد را ملاک قرار دهید.

در برخی فایل‌های نصب ویندوز، Rufus فرمت NTFS را انتخاب می‌کند و برای راه‌اندازی در UEFI از سازوکار UEFI کمک می‌گیرد. به همین دلیل تغییر دستی NTFS به FAT32 همیشه لازم نیست و بهتر است ابتدا تنظیمات پیشنهادی برنامه را بررسی کنید.

ساخت فلش بوتیبل لینوکس با Rufus

با Rufus می‌توانید فلش بوتیبل لینوکس هم بسازید. برای مثال، نسخه Ubuntu را روی فلش آماده کنید و پیش از نصب، وارد محیط زنده آن شوید. این قابلیت برای بررسی سازگاری سخت‌افزار، آزمایش لینوکس و دسترسی به ابزارهای بازیابی کاربرد دارد. ابتدا فایل ISO توزیع لینوکس را دریافت کنید. سپس مراحل زیر را انجام دهید:

1. فلش را به کامپیوتر متصل کرده و Rufus را اجرا کنید.
2. در قسمت Device، حافظه موردنظر را انتخاب کنید.
3. از بخش Boot selection روی SELECT بزنید و فایل ISO لینوکس را باز کنید.
4. تنظیمات پارتیشن‌بندی را متناسب با سیستم مقصد انتخاب کنید.
5. روی START کلیک کنید.
6. اگر پنجره‌ای با گزینه‌های ISO Image mode و DD Image mode ظاهر شد، ابتدا حالت پیشنهادی ISO Image mode را انتخاب کنید.
7. پیام پاک شدن اطلاعات حافظه را تایید کنید.

برای بررسی نتیجه، کامپیوتر را ریستارت کرده و از Boot Menu فلش را انتخاب کنید. اگر منوی راه‌اندازی Ubuntu نمایش داده شد، می‌توانید با انتخاب گزینه Try Ubuntu وارد محیط زنده لینوکس شوید؛ بدون اینکه لازم باشد سیستم‌عامل را روی هارد نصب کنید.

در بعضی توزیع‌های لینوکس، روش نوشتن ایمیج متفاوت است و Rufus استفاده از DD Image mode را پیشنهاد می‌دهد. در چنین شرایطی، راهنمای همان توزیع را ملاک قرار دهید.

بیشتر بخوانید:  بررسی علت قطع شدن صدای کامپیوتر و راهکار رفع مشکل

رفع مشکل فایل install.wim بزرگ‌تر از ۴ گیگابایت در فلش بوتیبل

فرمت FAT32 محدودیتی برای ذخیره فایل‌های تکی با حجم ۴ گیگابایت یا بیشتر دارد. به همین دلیل، اگر فایل install.wim موجود در فایل ISO ویندوز از این مقدار بزرگ‌تر باشد، هنگام کپی دستی فایل‌های نصب روی فلش FAT32 با خطا روبه‌رو می‌شوید.

برای برطرف کردن این مشکل می‌توانید فایل install.wim را با ابزار DISM ویندوز به چند بخش کوچک‌تر تقسیم کنید. این روش بیشتر برای زمانی کاربرد دارد که قصد دارید فلش نصب ویندوز را به‌صورت دستی و با پارتیشن FAT32 آماده کنید. ابتدا فلش را با ساختار مناسب بوت UEFI و پارتیشن FAT32 آماده کنید. سپس مراحل زیر را انجام دهید:

1. روی فایل ISO ویندوز راست‌کلیک کرده و Mount را انتخاب کنید.
2. در File Explorer، حرف درایو مربوط به فایل ISO و فلش را بررسی کنید.
3. Command Prompt را با دسترسی Administrator باز کنید.
4. فایل‌های نصب ویندوز را به‌جز install.wim روی فلش کپی کنید.
5. فایل install.wim را با DISM تقسیم کنید.

ابتدا دستور مقابل را اجرا کنید: robocopy D:\ E:\ /E /XF install.wim (این دستور فایل‌ها و پوشه‌های ISO را به فلش منتقل می‌کند، اما فایل install.wim را کپی نمی‌کند)

سپس نوبت به وارد کردن این دستور می‌رسد: Dism /Split-Image /ImageFile:D:\sources\install.wim /SWMFile:E:\sources\install.swm /FileSize:3800 (در این دستور، مقدار 3800 حداکثر حجم موردنظر هر بخش را برحسب مگابایت تعیین می‌کند.)

پس از تکمیل فرایند، پوشه sources فلش را باز کنید. فایل‌های تقسیم‌شده با نام‌هایی مانند install.swm و install2.swm در این پوشه قرار می‌گیرند. اگر حجم فایل اصلی بیشتر باشد، تعداد فایل‌های SWM افزایش پیدا می‌کند.

Windows Setup می‌تواند این فایل‌ها را در فرایند نصب شناسایی کند؛ به شرط آنکه تمام بخش‌ها در پوشه sources کنار یکدیگر قرار داشته باشند.

توجه داشته باشید که این آموزش برای آماده‌سازی دستی فلش نصب ویندوز در حالت UEFI است. اگر Rufus فلش را با روش دیگری مانند UEFI آماده کرده، نیازی به تقسیم فایل install.wim نخواهید داشت.

چرا فلش بوتیبل شناسایی می‌شود اما اجرا نمی‌شود؟

نمایش نام فلش در Boot Menu همیشه به معنای اجرای موفق فایل‌های نصب نیست. گاهی کامپیوتر حافظه را شناسایی می‌کند، اما به دلیل ناسازگاری تنظیمات بوت، خرابی فایل ISO یا آماده‌سازی نادرست فلش، وارد محیط نصب سیستم‌عامل نمی‌شود. برای عیب‌یابی فلش بوتیبل، نشانه‌ای را که هنگام راه‌اندازی می‌بینید با جدول زیر مقایسه کنید.

اگر فلش روی یک کامپیوتر بوت می‌شود اما دستگاه دیگری آن را اجرا نمی‌کند، پیش از فرمت مجدد، حالت بوت دو دستگاه را بررسی کنید. این تفاوت می‌تواند ناشی از تنظیمات Firmware باشد و الزاماً به خرابی فلش ارتباطی ندارد.

چگونه فلش بوتیبل را به حالت عادی برگردانیم؟

بعد از نصب ویندوز یا لینوکس، می‌توانید فلش بوتیبل را برای ذخیره فایل‌های شخصی استفاده کنید. برای این کار باید فایل‌های نصب سیستم‌عامل را پاک کنید و در صورت نیاز، ساختار پارتیشن‌بندی حافظه را به حالت معمولی برگردانید.

دو روش برای انجام این کار وجود دارد: فرمت کردن فلش در File Explorer و بازسازی حافظه با Rufus.

خارج کردن فلش از حالت بوتیبل با Windows File Explorer

اگر فلش بوتیبل یک پارتیشن قابل‌دسترسی در ویندوز دارد و ظرفیت آن به‌درستی نمایش داده می‌شود، می‌توانید با فرمت کردن همان پارتیشن، فایل‌های نصب سیستم‌عامل را پاک کنید. برای انجام این کار:

1. فلش را به کامپیوتر متصل کنید.
2. با کلیدهای Win + E وارد File Explorer شوید.
3. قسمت This PC را باز کنید.
4. روی درایو فلش راست‌کلیک کرده و Format را انتخاب کنید.
5. در بخش File system، فرمت موردنظر را انتخاب کنید.
6. گزینه Quick Format را فعال نگه دارید.
7. روی Start بزنید و پیام حذف اطلاعات را تایید کنید.

برای استفاده روزمره و جابه‌جایی فایل‌های بزرگ، exFAT انتخاب مناسبی است. اگر به سازگاری با دستگاه‌های قدیمی‌تر نیاز دارید، FAT32 را بررسی کنید. NTFS نیز برای استفاده در محیط ویندوز کاربرد دارد.

پس از فرمت، می‌توانید فایل‌های شخصی را روی حافظه کپی کنید. البته این روش فقط پارتیشن انتخاب‌شده را فرمت می‌کند و لزوما تمام پارتیشن‌های اضافی یا آثار ساختار بوت قبلی را حذف نمی‌کند. اگر ظرفیت فلش کمتر از مقدار واقعی نمایش داده می‌شود، از روش بعدی استفاده کنید.

تعمیرات کامپیوتر

خارج کردن فلش از حالت بوتیبل با نرم‌افزار Rufus

Rufus علاوه بر ساخت فلش بوتیبل، امکان بازگرداندن حافظه USB به حالت معمولی را هم دارد. این روش برای فلش‌هایی کاربرد دارد که پس از نصب سیستم‌عامل، چند پارتیشن روی آن‌ها ایجاد شده یا بخشی از ظرفیتشان در ویندوز قابل‌استفاده نیست. برای بازیابی فلش با Rufus، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. نرم‌افزار Rufus را اجرا کنید.
2. از قسمت Device، فلش موردنظر را انتخاب کنید.
3. منوی Boot selection را باز کنید.
4. گزینه Non bootable را انتخاب کنید.
5. در بخش File system، فرمت مناسب مانند exFAT یا NTFS را تعیین کنید.
6. روی START کلیک کنید.
7. پیام حذف پارتیشن‌ها و اطلاعات فلش را تأیید کنید.
8. پس از نمایش READY، حافظه USB را جدا کنید و دوباره به کامپیوتر متصل کنید.

با انتخاب Non bootable، Rufus ساختار حافظه را برای استفاده معمولی بازسازی می‌کند و پارتیشن‌های اضافی ناشی از ساخت بعضی فلش‌های بوتیبل را حذف می‌کند.

اگر قبلا با نسخه‌های قدیمی Rufus کار کرده‌اید، احتمالاً گزینه Create a bootable disk using را دیده‌اید. در نسخه‌های جدید، برای بازگرداندن فلش به حالت معمولی باید به‌جای آن از گزینه Non bootable استفاده کنید.

توجه داشته باشید که هر دو روش فرمت کردن و بازسازی فلش با Rufus، اطلاعات حافظه را حذف می‌کنند. بنابراین لازم است تا پیش از شروع، فایل‌های موردنیاز را به محل دیگری منتقل کنید.

بیشتر بخوانید:  بررسی 6 علت اصلی در خرابی کارت گرافیک

نتیجه‌گیری

برای بررسی فلش بوتیبل، ابتدا مشخص کنید که می‌خواهید ساختار حافظه را بررسی کنید یا از اجرای صحیح آن مطمئن شوید. Disk Management، Command Prompt و PowerShell اطلاعات مفیدی درباره دیسک و پارتیشن‌های آن نمایش می‌دهند. برای اطمینان از عملکرد فلش، آن را از طریق Boot Menu اجرا کنید.

اگر به ساخت مجدد فلش نیاز داشتید، Rufus امکان آماده‌سازی حافظه برای نصب ویندوز و لینوکس را فراهم می‌کند. پس از پایان کار نیز می‌توانید با انتخاب Non bootable در همین نرم‌افزار، فلش را برای استفاده معمولی بازگردانید.

سوالات متداول